R I K V A N S C H A I K
H E T W A S E E N
G E W E L D I G F E E S T
Soms kan ik om die afgronden heenlopen zonder iets te doen, bedenkend hoe de mens met waanzinnige krachtsinspanning kruimeltjes afknaagt van de enorme meteoor waar hij reddeloos aan gebonden is, waarop hij door het heelal giert als een drenkeling op een vlot en zonder ooit te mogen verwachten in de nabijheid van andere drenkelingen op andere vlotten te komen.
Willem Frederik Hermans
‘Wat een mooie desserttaart, Tien!’
‘Dit is geen desserttaart, dit is een Bienenstich. Dat is Duits.’
‘Snij jij hem aan, An?’
‘Liever een ander, ik kan niet goed taart aansnijden.’
‘Natuurlijk kun jij dat wel: gewoon het mes erin en hakken.’
‘Nu we het toch over toetjes hebben en we allemaal aan tafel zitten: kunnen we misschien even mijn dood aansnijden?’
‘Hè, gezellig Tien! Lekkere herfstige kwestie.’
‘Rook, kom eens met je bord – ik heb te korte armen!’
‘Ik wil niet tentoongesteld worden. Gewoon kist dicht en weg! Ik heb de afgelopen jaren al genoeg dode mensen gezien die er al finaal ingezakt bij lagen. Totaal voor schut!’
‘Niet zó’n groot stuk An, een snuisteltje graag!’
‘Maar wij mogen jou toch zeker nog wel even zien?’
‘Wat een enige Sinterklaasservetten Tien, Hema?’
‘Als jullie daar persé behoefte aan hebben, mij best. Maar daarna: kist dicht! – Die servetten komen van het Kruidvat.’
‘Jeetje, wat is die cake goed gelukt zeg. Heerlijk luchtig, Tien.’
‘Het is géén cake, het is een Bienenstich. Luchtig is de bedoeling, je moet dus heel erg lang kloppen. Deze is eigenlijk al veel te vast.’
‘Mm, ik vind hem juist goed los hoor!’
‘Hij is niet los, hij is vast. En dan nog iets…’
‘De slagroom is ook goed vast, en: niet té zoet!’
‘En dan nog iets, als ik nog heel even mag! Je kunt op Sint Barbara gewoon goedkoop gecremeerd worden. Zonder publiek. Dus mij graag meteen daarnaar toe rijden. Ze verstrooien mij daar dan ook. Nou, de Prinsesselaan is praktisch mijn eigen achtertuin dus dat is mooi.’
‘Royaal veel aardbeien ook. Heerlijk!’
‘Dat hoort zo! Dan, want ik was nog he-le-maal niet klaar: ik wil níet gereanimeerd worden. Dat heb ik bij oma De Rijk gezien. Nog jarenlang verlamt in zo’n stoel te midden van andere dwazen in zo’n kut-tehuis. Nou, dank je feestelijk!’
‘Maar als wij jou onderaan de trap vinden, zullen we toch gewoon eerst een dokter moeten bellen… Je kunt de diagnose er in zó’n situatie helemaal niet vanaf zien…’
‘Dat kun je wel!’
‘Dat is natuurlijk onzin, voor hetzelfde geld mankeer je niks.’
‘Ik mankeer dan wel wat! Zo gaat dat altijd! Ik ken wel honderden verhalen. Niet reanimeren! Als je dat niet kan beloven, dan moet je nú de huissleutel inleveren!’
‘Heet het nu een Bienenstich of een Bienerstich?’
‘Ik laat je heus niet reanimeren als je echt weg bent hoor, maar we moeten toch even goed controleren of…’
‘Het is een Bienenstich. Het is Duits. Naar bijensteek. – God, Rook wat doe je dwars. Er hoeft niks gecontroleerd! Dan is het klaar.’
‘An, wil je mij nog een heel klein stukje erbij geven?’
‘Je doet de kist dicht, brengt mij naar de Prinsesselaan – hoeft verder óók niemand bij te zijn. Aapjes kijken doen de mensen maar in Artis. En het geld dat jullie met dat goedkope cremeren uitsparen stoppen jullie mooi in de zakken van de kleinkinderen. Die krijgen het nog lastig zat in deze wereld. Dan doe je die avond maar een gezellig diner of maak je een moment, als jullie dat belangrijk vinden.’
‘Ja, dit is wel jouw taart hè Rik. Kom maar met je bord!’
‘Dank je lieverd.’
‘Als we dat belangrijk vinden? Nou ja zeg… Ik vind het wel een beetje bot hoor…’
‘Bot? Bot? Weet je wat bot is? Mensen nog jarenlang op-lummelen terwijl ze er als een kwijlende en halfdode hond bij hangen. Totaal van de debielen! Hè, die Bienenstich is toch wel tamelijk gelukt, al zeg ik het zelf.’
‘Hij is heerlijk! Maar Tien, moet Rook nu wel of niet haar huissleutel inleveren?’
© Rik van Schaik, 2025. Uit: 'Het was een geweldig feest'
BELUISTER HIER ALLE VERHALEN UIT 'HET WAS EEN GEWELDIG FEEST'
© Rik van Schaik 2025-2026
www.rikvanschaik.nl
info@rikvanschaik.nl
@rikvanschaik.bsky.social
